#یاوران_زینب
بانزدیک شدن به اربعین شده ورد زبانم، کنار قدم های جابر، سوی نینوا رهسپاریم
ستون های این جاده را ما، به شوق حرم می شماریم
شبیه رباب و سکینه، برای شما بی قراریم
ازین سختی و دوری راه، به شوق تو باکی نداریم
فدایی زینب، پر از شور و عشقیم
اگر که خدا خواست، بزودی دمشقیم لبیک یابن الزهرا…
خیلی دلم هوای اربعین پای پیاده کربلا خواست، یکی یکی دوستانم حلالیت طلبیده که عازم کربلایم بغض و حسرتم را فرو خورده دلم را همراهشان رهسپار میکنم آهی از عمق وجود میکشم که اربعین قسمت خوبان شد و من جا مانده ام ،رفیقام یکی یکی رفتن و تنها مانده ام.
(پیاده روی اربعین حرکت عشق و ایمان است.
ما هم از دور نگاه می کنیم و غبطه میخوریم، گرچه دوریم به یاد تو سخن میگویم بعد منزل نبوددر سفر روحانی )فدای رهبرم که سخنانش آرامش بخش روح و جانم است.
دوستانم که راهی شدند شکی ندارم برات کربلایشان را از امام رضا علیه السلام گرفتند.آخر خیلی وقت نبود تک تک شان از زیارت امام رضا علیه السلام برگشته بودند.به دلم یقین شده از مشهد بایدبرات کربلا گرفت .
#دلنوشته
#به_قلم_خودم
#یاوران_زینب(س)

خورشید روی طلوع کردن نداشت. رنگ از رخسارش پریده بود. بی سبب نبود شب، ماه از شرم، ابرهای سیاه را به روی خود کشید. فاجعه‌ای در راه بود. ماه نمی‌توانست نظاره‌گر ضربه خوردن کامل‌ترین انسان روی زمین باشد. در وصف او همین بس که در خانه خدا چشم به جهان گشود و در بهترین ماه و بهترین شب در خانه خدا به شهادت رسید.
از آسمان غم می‌بارد، شهر کوفه را سکوت مرگباری فرا گرفته، کوفه شاهد ضربت خوردن مرد عدالت بوده. و شاهد غربت ‌هایش.
مگر علی چه کرده بود که سزاوار شمشیر زهرآگین شد؟
خورشید طلوع نکن، که علی را در حال نماز وسجده فرقش را شکافتند و شیعیان یتیم شدند.
علی جان آن لحظه که زمین و زمان التماس می کرد که راهی مسجد کوفه نشو از مرغابی گرفته تا دستگیره در، اما تو ندای فزت و رب الکعبه سر دادی. مولای من آن لحظه که در، لباست را گرفت و مانع رفتنت شد چه بر دلت گذشت؟ به گمانم گفتی ای در تو چرا؟
تو که می‌دانی سی سال است که غم در و دیوار مرا کشته.
هر چه می‌کشم از در است تو دیگر مانع من نشو. تو خوب می‌دانی مردم با من چه کرده اند.
بمیرم برایت مولا که از مردم کوفه، خون دل خوردی و لب به نفرین باز نگشودی.
آقا این روزها دل نگران فرزندت هستم، او هم گرفتار امتی سخت فراموشکار و درگیر دنیا است. او که منتظر ۳۱۳ یار واقعی از میان میلیون‌ها شیعه هست!
مولا جان به حق این شب‌های قدر دعایمان کن که مانند مردم غفلت زده کوفه نباشیم! منتظر و یار واقعی امام زمان خود باشیم.
طعم تلخ بی علی بودن امروز هم احساس می‌شود.

#دلنوشته

#انتظار_فرج
دلم هواتو کرده سلام مولای من، سلام انتظار منتظران،
مولای من کاش می شد واژه ها را شکست و انتظار را تفسیر کرد ولی افسوس… .
آقا جان جوانیم رفت و انتظار به سر نرسید، انتظار آمدنت چه سخت میگذرد.
آقا ببخش که منتظر واقعی نیستم، آقا ببخش دم از انتظار میزنم، اما گناه کردن و کوتاهی کردن هایم را کجای دلم بگذارم، اصلا آقا بیا خسته ام از گناه، خسته ام از ظلم جهانیان همه در خواب غفلتیم بیا، بیا و خواب را از چشمان غفلت زده مان ببر!! بیا که مظلومان به خاک و خون نشسته اند، بیا که از کشتن دختر بچه هشت ماه عبایی ندارند!!!!
میدانم که با انتظار و همدلی و دعا می آیی.
جنس انتظار تو ماه رمضان فرق دارد ،آقا بیا که شب های قدر با تو معنا میشود.
بیا که جهان تشنه حضور تو است!!!!
ذکر اللهم عجل لولیک الفرج شده ذکر روزها و شبهای من … آقا بیا بحق این ماه مهربانی و مهمانی و شبهای قدرش.
تعجیل در فرج آقا امام زمان علیه السلام صلوات.
اللهم صل علی محمد وآل محمد وعجل فرجهم

#استاد_محبوب_من
وقتی بعد از مدت ها کوثرنتم رو باز کردم و به پست استاد محبوب من رسیدم برایم جالب و خواندی شد. ناخداگاه ذهنم به دوران تحصیل حوزه نه حتی دوران مدرسه ام افتاد! و به دنبال بهترین استاد میگشت، همراه این گشتن یاد بهترین دوران ، خوشی ها،بهترین استادها و … افتادم وقتی به خودم امدم بدون اراده لبهایم میخندید, یادشون بخیر!!!!
با خودم می گفتم حتما شما هم در طول دوران تحصیل معلمی داشتید که تا ابد در یاد و خاطرتان پایدار بماند! حتما معلمی داشتید که همیشه به عنوان بهترین معلم و دوران تحصیل از او یاد کنید(اگه ایجوری هست منتظر پست استاد محبوب من از طرف شما هستم? )
من اول یک سیری از تمام استاد هایم کردم بعد چندتا از استاد های گلم اومدن تو ذهنم،اما!!!! واقعا یکی خود به خود محبوب ترین استاد من میشود! استادی که در ذهن و روح من ماندگار شد و عنوان بهترین و محبوب ترین استاد رو بخودش اختصاص می دهد.
ایشون تنها استاد محبوب من نبود بلکه اغراق نکرده ام اگر بگویم در آن دوران تحصیل تمام بچه های حوزه ایشان را به عنوان بهترین استاد یاد می کردند. یادش بخیر کلاس های اخلاقشون چقدر دلنشین و تأثیر گذار بود، من واقعا متحول میشدم یاد جمله هر چه از دل برآیدلاجرم بر دل نشیند می افتادم.
استاد فقه و احکام و مدیر حوزمون بود شخصی خوش رو، مهربان، مرتب،ساده پوش و … بود. با اینکه چند ساله از حوزه رفتن اما با هر بار وارد شدن به حوزه یاد این جملشون می افتم هنگام وارد شدن با وضو و سلام به خانم حضرت زهرا سلام الله علیها وارد خانه ایشان شوید.استاد عزیزم هرکجا هستی ان شاءالله در پناه امام زمان و یارو یاور ایشان باشید.
از این فرصت استفاده می کنم تا از زحمات ، تلاش وکوشش استاد گلم خانم @صفیهنورافشان تقدیر و تشکر میکنم.

روشن شدن هر مفهوم، قبل از هر چیزی برای درک صحیح آن مفهوم می تواند کمک کند. سواد رسانه ای مشتکل از دو عبارت است: «سواد» و «رسانه».
برگردیم به دوران کودکی و روزهای اول مدرسه، زمانی که به مدرسه می رفتیم تا «خواندن و نوشتن» را یاد بگیریم و دیگر «بی سواد» نباشیم. در مدرسه ابتدا حروف الفبا را یاد می گرفتیم؛ یعنی نسبت به شکل حروف، صدای آنها و نحوه نوشتن آنها «دانش» پیدا می کردیم. سپس «مهارت» کنار هم گذاشتن حروف و خواندن و هجّی کردن کلمات را یاد می گرفتیم و بعد از مدتی «کاربرد» کلمات در ساختن جمله ها و خواندن و نوشتن متون مختلف را آموختیم و بدین ترتیب «باسواد شدیم»! مجموعه ای از دانش ها در کنار مهارت ها به اضافه کاربردها در کنار هم، ما را با سواد کرد. 

رسانه وسیله ای است که فرستنده به کمک آن پیام خود را به گیرنده منتقل می کند. رفته رفته ابزارهای ارتباطی گسترش پیدا کرد و در عصر حاضر با ظهور رسانه های چاپی و الکترونیکی، رسانه های جمعی شکل گرفتند. مهم ترین تفاوت رسانه های امروزی آن است که می توانند پیام های خود را با سرعت زیاد به طیف وسیعی از مخاطبان برسانند.

همانطور که سواد خواندن و نوشتن به ما کمک می کند تا بتوانیم انواع جملات ساده و پیچیده را بفهمیم و معناهای متفاوتی از آن ها برداشت کنیم، سواد رسانه ای هم مهارتی است که با یادگیری آن می توانیم انواع رسانه ها و تولیدات رسانه ای را درک، تفسیر و تحلیل کنیم. هر رسانه مجموعه ای از نشانه های خاص خود را دارد که شناخت این نشانه ها در با سواد شدن ما نقش مهمی را ایفا می کند.